Facebook, Amy Winehouse, Nelson Mandela

Nelson Mandela estis liberigita la 27an de junio 2008, dum popkoncerto en Londono. La helpocela spektaklo portis kiel nomon lian prizonulan numeron 46664, kaj oni celis ke ĝi estu lia naskiĝtaga festo. Restis granda demando ĉu li mem persone ĉeestos, kun sia malfortika korpo. Ankaŭ pri alia invitito malcertis ĉu ŝi venos: Amy Winehouse, la dudekkvinjara kantistino kantonta la ferman spektakleron. Mallonge antaŭ la koncerto ŝi estis enhospitaligita por troa drog-dozo.
Winehouse atingis famon per sia soul-muzika albumo Back to black , konsiderata kiel unu el la pintoj el la historio de popmuziko. La plej konata numero titoliĝas “Rehab”, kanto protesta kontraŭ la helpo al drogdependuloj (‘They tried to make me go to rehab, but I said “no, no, no.” ). De post tiu albumo ŝi nenion plu registris, kaj aperis en la novaĵoj ĉefe fotoj de paparacoj pri ŝia malrapida, publika memmortigo. Kelkajn ŝokajn bildojn ŝi mem liveris tra sia Facebook-profilo, ekzemple amuzan filmeton, en kiu ŝi ludas kun vivanta muso dum ŝi estas videble high ; aŭ hejmfaritan videon fare de ŝia edzo Blake, en kiu ŝi kantas rasisman version de “Kapo, ŝultroj, genuo, piedfingro” . Blake poste devis iri al malliberejo pro serioza vundo al baristo. De tiam Amy dediĉis ĉiun sian koncerton al sia incarcerated edzo.
Kiam mi veturis en buseto kun dorsosakuloj tra Transkejo, la naskoregiono de Mandela, ie survoje la ŝoforo silentiĝis kaj montris al ni domon meze de la montetoj. Jen la nova loĝejo de Mandela. La ŝoforo klarigis ke temas pri imitaĵo de la domo en kiu li pasigis la lastajn jarojn de sia kaptiteco, post kiam oni transportis lin el la insulo Robben al la kontinento.
Jen do ni ekfotadis. Sed ni ne sciis kial Mandela konstruigis tiun imitaĵon, kaj respondon al tio ne havis nia ĉiĉerono. Ĉu eble Mandela nostalgiis revidi la oldajn murojn de sia ĉelo?
Tiu ideo fariĝis kredinda por spektanto de la bonfara koncerto 46664 en YouTube. Malgraŭ la fragileco de sia korpo ambaŭ ĉeestis: Mandela, la pugnema ribelulo, kiu devis fariĝi popstelulo en alta aĝo, kaj Amy, la drogfranda, mezfingrema mirinfano. Ambaŭ suferis deformiĝon pro libereco en tute propra maniero.
En la spektakloferma ero ĉiuj famuloj venis sur la podion, kaj ĉiu kunkantis la malnovan protestkanton “Free Nelson Mandela” . La festato alrigardis el sia luksa loĝio. “Free, free, Nelson Mandela,” li aŭdis la korusan kantadon de la famularo, “free, free, Nelson Mandela.” Kaj li fermis siajn malplenajn okulojn.
Sed kion li aŭdis tiam? Super la bruado de la ska-trumpetoj, traborante la koruson, ekstertone, false… Ĉu li vere aŭdis? Jes, li aŭdis vere. Li vidis drogemulineton kiu nervoze tordadis sian minijupon. Ŝi havis alian rekantaĵon: “Free, free, Blakey my fella.”
Tiam Mandela rememoris la vortojn kiujn li mem skribis iam: “The truth is that we are not yet free; we have merely achieved the freedom to be free.” Li murmuris: “Fuck it.” . Kaj stariĝis.
(ĉerpo el Unu nekredebla Facebook-vivo en sesdek unu simplaj meditoj de Arjen van Veelen; ĵus aperis en Beletra Almanako 11)

Advertisements

Komenti

Enarkivita sub Uncategorized

Respondi

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Ŝanĝi )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Ŝanĝi )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Ŝanĝi )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Ŝanĝi )

Connecting to %s